قطره اشک

قطره دلش دریا می خواست.

خیلی وقت بود که به خدا گفته بود.

هر بار خدا می گفت: از قطره تا دریا راهی است طولانی.

راهی از رنج، عشق و صبوری.

هر قطره را لیاقت دریا نیست.

قطره عبور کرد و گذشت.

قطره پشت سر گذاشت.

قطره ایستاد و منجمد شد.

قطره و روان شد و راه افتاد.

قطره از دست داد و به آسمان رفت

و هر بار چیزی از رنج و عشق و صبوری آموخت.

تا روزی که خدا گفت: امروز روز توست.

روز دریا شدن.....

خدا قطره را به دریا رساند.

قطره طعم دریا را چشید.

طعم دریا شدن را،

اما...

روزی قطره به خدا گفت: از دریا بزرگتر،

 آری از دریا بزرگتر هم است؟؟؟

خدا گفت: هست.

قطره گفت: پس من آن را می خواهم.

بزرگترین را ...

بی نهایت را ...

خدا قطره را برداشت و

در قلب آدم گذاشت

و گفت: اینجا بی نهایت است...

... آدم عاشق بود.

دنبال کلمه ای می گشت تا عشق را روی آن بریزد.

اما هیچ کلمه ای توان سنگینی عشق را نداشت.

آدم همه عشقش را توی یک قطره ریخت.

قطره از قلب عاشق عبور کرد

 و وقتی از چشم عاشق چکید

 خدا گفت:

حالا تو بی نهایتی ،

چون که عکس من در اشک عاشق است...

منبع:

http://www.daneshju.ir/forum/f949/t56529.html