خدا خر را آفرید و به او گفت:

تو بار خواهی برد،

از زمانی که تابش آفتاب آغاز می شود

تا زمانی که تاریکی شب سر می رسد.

و همواره بر پشت تو باری سنگین خواهد بود.

و تو علف خواهی خورد

و از عقل بی بهره خواهی بود

و پنجاه سال عمر خواهی کرد و تو یک خر خواهی بود.

خر به خداوند پاسخ  داد: خداوندا! من می خواهم خر باشم،

اما پنجاه سال برای خری همچون من عمری طولانی است.

پس کاری کن فقط بیست سال زندگی کنم

و خداوند آرزوی خر را برآورده کرد

خدا سگ را آفرید و به او  گفت:

 تو نگهبان خانه انسان خواهی بود

و بهترین دوست و وفادارترین یار انسان خواهی شد.

تو غذایی را که به تو می دهند خواهی خورد

و سی سال زندگی خواهی کرد.

تو یک سگ خواهی بود.

سگ به خداوند پاسخ  داد:

خداوندا! سی سال زندگی عمری طولانی است.

کاری کن من فقط پانزده سال عمر کنم

و خداوند آرزوی سگ را برآورد...

خدا میمون را آفرید و به  او گفت:

و تو از این سو به آن سو و از این شاخه به آن شاخه خواهی پرید

و برای سرگرم کردن دیگران کارهای جالب انجام خواهی داد

و بیست سال عمر خواهی کرد.

و یک میمون خواهی بود.

میمون به خداوند پاسخ  داد:

بیست سال عمری طولانی است،

من می خواهم ده سال عمر کنم.

و خداوند آرزوی میمون را برآورده کرد.

و سرانجام خداوند انسان را آفرید

و  به او گفت: تو انسان هستی.

تنها مخلوق هوشمند روی تمام سطح کره زمین.

تو می توانی از هوش خودت استفاده کنی

و سروری همه موجودات را برعهده بگیری

و بر تمام جهان تسلط داشته باشی.

و تو بیست سال عمر خواهی کرد.

انسان گفت:سرورم!

گرچه من دوست دارم انسان باشم،

اما بیست سال مدت کمی برای زندگی است.

آن سی سالی که خر نخواست ،

آن پانزده سالی که سگ نخواست

و آن ده سالی که میمون نخواست زندگی کند،

به من بده.

و خداوند آرزوی انسان را برآورده کرد...

و از آن زمان تا کنون انسان فقط بیست سال مثل انسان زندگی می کند !!

و پس از آن، ازدواج می کند و سی سال مثل خر کار می کند مثل خر زندگی می کند ، و مثل خر بار می برد

و پس از اینکه فرزندانش بزرگ شدند، پانزده سال مثل سگ از خانه ای که در آن زندگی می کند، نگهبانی می دهد و هرچه به او بدهند می خورد...!!!

و وقتی پیر شد، ده سال مثل میمون زندگی می کند؛ از خانه این پسرش به خانه آن دخترش می رود و سعی می کند مثل میمون نوه هایش را سرگرم کند...!!!